Ben jij altijd bezig met hem?

Komen één of meer van de volgende situaties je bekend voor?

  • Je denkt heel veel aan hem als hij niet bij je in de buurt is
  • Je checkt heel regelmatig je telefoon of hij al een appje gestuurd heeft
  • Je kijkt vaak uit naar het moment dat je hem weer ziet en ‘telt de uren’
  • Zijn Facebook pagina houd je nauwgezet in de gaten
  • Je scant regelmatig wat voor humeur hij heeft en betrekt dit op jezelf
  • Als hij weg is, denk je vaak aan wat hij aan het doen is en met wie
  • Je ziet zijn problemen als je eigen problemen en houd je intensief bezig met het oplossen daarvan
  • Je bent heel verzorgend naar hem toe bijvoorbeeld met eten, huishouding of administratie
  • Je onderhoudt een beter contact met zijn familie dan hijzelf doet
  • Als hij ergens pijn of ongemakken heeft, heb je heel erg met hem te doen, wil je dit heel graag voor hem oplossen

Een paar voorbeelden uit mijn eigen keuken

Tijdens mijn langste relatie was ik in extreme mate dienstverlenend. Alles wat hij deed zag ik ook als mijn pakkie aan. Het gaf me ergens wel een goed gevoel allerlei dingen voor hem te regelen en organiseren. Zo had ik zijn persoonlijke financieen altijd piekfijn op orde, typte ik brieven voor hem en maakte ik afspraken voor hem bij de dokter en de tandarts. Ik was een soort super assistent voor hem en vond dat dit ook mijn taak was. Aan zijn dingen besteedde ik veel meer aandacht en tijd dan aan mijn eigen dingen, die vond ik heel veel minder belangrijk.

Eén van mijn klanten had een drukke baan als project manager bij een groot bedrijf, maar werd regelmatig overdag gebeld door haar partner. Op zo’n moment liet ze alles waar ze mee bezig was uit haar handen vallen en luisterde heel geduldig naar alles wat hij te zeggen had, terwijl dat meestal helemaal niet dringend was. Ondanks dat haar collega’s zich mateloos hieraan irriteerden kon ze dit patroon niet stoppen.

Een andere klant vond dat ze altijd moest zorgen voor het avondeten, dat ze het hem niet kon aandoen zelf te moeten koken. Daarvoor zorgde ze altijd dat ze op tijd thuis was uit haar werk. Als ze af en toe moest overwerken, bestelde ze ruim op tijd een pizza of iets anders voor hem die ze dan liet bezorgen. Als het eens niet lukte werd ze heel angstig, dan had ze het gevoel dat ze gefaald had. Ook was ze bang voor een geirriteerde of boze reactie van hem.

Waarom ‘bezig zijn met hem’ niet de voldoening oplevert die je verwacht

Ergens knaagde het bij mij, voelde ik me leeg van binnen. Kreeg ik niet die waardering die ik verwachtte en was al die moeite die ik deed ook maar ‘gewoon’ geworden. Als gevolg daarvan ging ik zelf nog véél meer voor hem doen, maar daar werd het niet beter op. Ik bleef me te weinig gezien en gewaardeerd voelen. Op een andere manier knaagde het ook aan mij dat ik mijn eigen plannen aan het verwaarlozen was. Die presentatiecursus die ik uitstelde of het maken van eigen liedjes. Ik voelde me steeds verder van mezelf afdrijven. Het gaf altijd wel een korte en lekkere kick om me zo op hem te richten, maar daarna kwam ik al heel snel toch weer in die grote leegte terecht. Best wel een frustrerend en verslavend patroon.

Omdat ik al zoveel van deze zelfde soort rondjes had gelopen begon ik langzamerhand te beseffen dat het bezig zijn met de ander mij niet kon ‘vullen’. Wat ik ook deed, ik kreeg er geen blijvend vol en goed gevoel van.
Er moest dus iets anders gebeuren.

Gooi het roer om in de richting van jezelf

Toen ik bijna vijf jaar geleden ‘het roer omgooide’ en mijn meer dan twintig jaar durende relatie definitief stopte veranderde er direct veel. Ondanks dat ik alleen was en nog heel verdrietig, voelde ik me ook direct beter dan ooit. Ik voelde me gevuld, de grote leegte was verdwenen. Ik was meer bij mezelf, bij mijn kern en begon me bezig te houden met wat voor mij het belangrijkste was. Ineens besefte ik dat het gewoon helemaal niet werkt als je je in een relatie heel druk maakt om de ander in plaats van jezelf. De oplossing moest wel zijn dat ik me echt heel erg druk ging maken om mezelf. Dit was heel vreemd voor mij om te doen maar ik deed het wel. Merkwaardig genoeg kreeg ik daardoor ook veel meer compassie voor anderen, zonder dat dit me moeite kostte of uitputte.

Ga je schijnwerper richten op jezelf in plaats van je partner

Op het moment dat je gaat zien dat je steeds bezig bent met hem en hem wilt veranderen is er werk voor je aan de winkel. Want je weet natuurlijk best wel dat je die ander niet kunt veranderen, ook al heb je het al duizend en één keer geprobeerd. En dat je op die manier nooit echt gelukkig wordt. Gelukkig is er een manier die wel werkt, en niet zo’n klein beetje ook. Richt de schijnwerper op jezelf!. Ga kijken naar je eigen pijn en verlangens en neem die serieus. Ga jezelf het allerbelangrijkste vinden in je leven en geef jezelf wat je die ander zou willen geven. Alle duizend en één pogingen die je hierin stopt, gaat je wel opleveren wat je ervan verwacht. Gaat je wel happy en voldaan maken. En don’t worry over aandacht voor die ander. Als je je 100% op jezelf richt, wordt van een ander houden ‘peanuts’.

Veel succes met het jezelf in de ‘spotlight’ zetten!

PS Volg ook mijn Gratis Online Training. Meld je hier direct aan.

Ga jij dit jaar winnen of verliezen?

‘Het voelt alsof ik een touw ben die op hetzelfde moment twee verschillende kanten uitgetrokken wordt’
Dit is wat een klant een tijdje geleden letterlijk tegen mij zei. En dat ze er zo gek van werd, zo wanhopig. Want ze was al een hele tijd echt ‘klaar’ met haar afhankelijke gedrag naar haar vriend toe maar baalde ervan dat ze niet koos voor zichzelf. Ze wist ook zeker dat de relatie waar ze in zat haar niet gelukkig maakte. Ze verlangde naar een sterk eigen leven en een fijne relatie. Maar tegelijkertijd voelde ze ook zo’n trekkracht naar haar vriend, wilde ze hem zo graag bij zich houden. Had ze zulke diepe gevoelens naar hem toe. Wilde ze niets liever dan bij hem zijn.

Je staat voor één van de moeilijkste keuzes in je leven
Wanneer je wilt stoppen met je te verliezen in je relatie, kom je bijna altijd in het dilemma terecht, dat je twee kanten uit getrokken wordt die niet samengaan. Want de partner waarvoor je destijds bewust of onbewust koos bood jou een veilige haven. Op de één of andere manier voelde het heel vertrouwd. Het idee om dat nu los te laten en kwijt te raken kan verschrikkelijk beangstigend voelen. Je wilt wel loskomen en verdergaan, maar dit angstige gevoel wil je niet meemaken, dit voelt als te erg.

Angst die je beschermt als kind maar je tegenhoudt als volwassene
Angst heb je natuurlijk niet voor niets, die moet je behoeden voor gevaar en voor verkeerde keuzes. Dus de angst die je nu voelt om voor jezelf te kiezen is logisch. Het misleidende is alleen dat die angst niet van toepassing is op je situatie in het hier en nu, maar op het verleden. Het is de angst die je als kind voelde en die nog steeds in je lichaam opgeslagen zit. Als kind was het functioneel dat je ernaar luisterde omdat je moest overleven in de situatie waarin je zat. Maar nu je volwassen bent sta je er anders voor en kun je andere en eigen keuzes maken. Het gevaar is geweken. Maar omdat we als mens gewoontedieren zijn houden we vast aan oude gewoonten en angsten.
Ook als dat totaal niet meer functioneel of zelfs schadelijk voor je is.

Laat je je nog steeds door je angsten uit het verleden leiden?
Zo jammer vind ik het dat zoveel mensen leven vanuit oude angsten en op die manier niet het leven leiden waar ze zo naar verlangen. Sterker nog, de meeste mensen blijven zich hun hele leven hieraan vasthouden en sterven zonder dat ze zichzelf ooit echt ontmoet hebben. Het meest schrijnende voorbeeld in mijn eigen leven was mijn eigen vader die op zijn sterfbed bekende zo vreselijk bang te zijn en altijd te zijn geweest. Hij had het allemaal zo graag anders willen doen in zijn leven. Hij had zo’n spijt, zo’n vreselijke spijt. Maar hij kon niet meer, zijn tijd was op. Wat ik daarvan geleerd heb is dat ik niet hetzelfde wilde doen als hij, dat ik zijn voorbeeld niet zou volgen. Toch duurde het bij mij ook nog bijna 20 jaar voordat het kwartje écht viel. Hoezo hardleers?

Kies voor je verlangen en je zult beloond worden met moed
De meeste mensen zullen blijven vasthouden aan hun angsten en dat is nu eenmaal een gegeven. Maar dat betekent niet dat jij dit ook moet doen, jij kunt helemaal je eigen keuze maken, ook al zie je anderen dat niet doen.
‘Als je bereid bent je weg te gaan, toont de weg zich aan jou’. Dit vind ik een hele mooie uitspraak van Paulo Coelho. Bij mij ging het namelijk precies zo. Toen ik op 46-jarige leeftijd eindelijk voor eens en altijd afrekende met het afhankelijke patroon waar ik in zat, werd ik beloond met een enorme kracht, zelfvertrouwen en moed die ineens bij mij vrij kwam. Daarmee kon ik mijn nieuwe leven ruimschoots aan en de angsten verdwenen geleidelijk naar de achtergrond.

Wie gaat het dit jaar winnen?
Waar ga jij dit jaar voor kiezen? Voor je angsten of je verlangens?
Houd je vast aan je angsten dan weet je wat je hebt en krijg je ook weer wat je altijd kreeg. Dat is vertrouwd, veilig, dat wel, maar is dat wat je wilt?
Of besef je dat je maar één leven hebt en dat je tijd het kostbaarste is wat je hebt? Wanneer je het lef toont om wél voor jezelf te kiezen, hoe moeilijk ook, zul je daarvoor beloond worden, hoe dan ook. En wat is de beloning? Het mooiste dat je ooit zult kunnen krijgen: JEZELF.

PS Volg ook mijn Gratis Online Training. Meld je hier direct aan.